Ze zeggen wel eens dat vleeskuikens en leghennen zielig zijn. Geert zijn schoonheid zit hem in de weg.

Dit is Geert. Geert is, denk ik, een Hollandse Kuifhoender. Geert woont sinds twee dagen bij mijn ouders in het Groene Hart. Hiervoor woonde hij in een rijtjeshuis, maar zijn gekukeleku veroorzaakte veel overlast in de buurt. Bij mijn ouders kan Geert zo hard kukelen als hij zelf wil.
Geert zijn blonde lokken hinderen zijn zicht ernstig. Hij lijkt niet echt goed te weten waar hij is. Hij schrikt van zijn eigen schaduw. Hij steekt  de weg over zonder eerst links, rechts, links te kijken. Levensgevaarlijk.
Ik kan hem, in tegenstelling tot mijn andere kippen, zo oppakken.Geert lijkt het niet door te hebben. Hij schrikt wel, maar hij ziet me niet aankomen. Ze zeggen wel eens dat vleeskuikens of leghennen zielig zijn. Maar Geert zijn schoonheid zit hem ook behoorlijk in de weg. Is hij zo gefokt? Of hadden Geert zijn over-over-over-over-overgrootouders ook al zo’n vetkuif?

Waarom houden mensen überhaupt raskippen?

Raskippen worden niet gefokt voor hun eieren, maar voor hun uiterlijk. Bert Mombarg weet de verschillende kiphoud-motieven, goed te beschrijven in zijn boek: ‘Houden van Kippen. Een historische-sociologische analyse van de georganiseerde raspluimveeteelt’.

‘Een kip is niet aaibaar, noch wederkerig. Toch spelen gevoelsmatige overwegingen bij het houden van kippen wel degelijk een rol. Er is een groeiende belasting voor culturele verschijnselen uit de streek waarmee men zich verbonden voelt. De Groningers herontdekken de Groniger Meeuw en de Friese de Fries Hoen.

Kippen worden ook gebruikt als onderscheidingsteken. Al heel vroeger hielden onderwijzers en dominees bijzondere kippen. Kippen die ‘mooi van lelijkheid’ waren, dus niet dezelfde simpele kippen als die van de boeren. Ze fungeerden als statussymbool en voor sommige mensen doen ze dat nog steeds. Bijvoorbeeld in de georganiseerde rashoendersport, waarbij de kunst is een zo mooi mogelijke kip fokken.’

Maar hadden Geert zijn over-over-over-over-overgrootouders ook al zo’n vetkuif?

Op de website van De Nederlandse Kuif- en Baardkuifhoender Club vond ik de volgende informatie:

‘Dit ras is terecht het vlaggenschip onder de Nederlandse hoenderrassen [..] Hoewel een grote kuif wordt gevraagd moet er wel altijd sprake van zijn dat de ogen vrij zicht hebben. Naast grote kuifhoenders bestaan er ook kuifhoen krielen. Volgens oude gegevens zouden deze al in 1797 hebben bestaan, maar pas in 1917 werden de eerste kuifkrielen getoond op een tentoonstelling.’

Ergens is er dus wel iets mis gegaan bij het voortplanten van Geert. Geert zijn ogen hebben geen vrij zicht. Misschien is Geert zijn haar wat futlozer dan normaal, door al de stress van het verhuizen. Dat zou kunnen. Geert zijn over-over-over-over-overgrootouders hadden in de 17de eeuw al een kuif. Wel lijkt het verhaal te suggereren dat op een zo’n groot mogelijke kuif werd gefokt.

‘Het Hollandse kuifhoen komt ook in de krielvorm voor. Deze dieren zijn ontstaan uit een kruising die niet meer te achterhalen is. Behalve in grootte, verschillen deze dieren niet of nauwelijks van de grote soortgenoten.’ Bron

Geert is klein van stuk. Geert is zeer waarschijnlijk een krielkip. Dat zou betekenen, als we Wikipedia moeten geloven, dat Geert zijn kruising niet meer te achterhalen is. Spijtig. Gelukkig zijn er tegenwoordig aardig wat volume shampoos op de markt.

bron: books.google.nl/books
Kanttekening: ik heb de tekst uit het boek van Bert Mombarg iets ingekort. Lees het boek daarom vooral zelf!

1 reactie
  1. Robijntje zei:

    Ik had m nog niet gelezen. Maar nu wel! Hahaha geweldig!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: